بعد از هزار سال...

یک دست به مصحفیم و یک دست به جام

گه نزد حلالیم و گهی نزد حرام

ماییم در این گنبد ناپخته ی خام

نه کافر مطلق، نه مسلمان تمام...

مهستی گنجوی، بزرگترین زن رباعی سرای ایران...

این شعر ناب که مسلمانی ایرانی جماعت را به خوبی توصیف میکند، نه تنها به نام مهستی گنجوی که به نام شاعران بزرگ دیگری هم ثبت شده از جمله خیام و اوحدالدین کرمانی و با کمی تغییر به نام پیر عثمان و ابوالمکارم مجیرالدین بیلقانی... همین تنوع یا تشتت نام شاعر (که هر کدام در قرنی و مکانی و شهری میزیسته اند و بعضی عقلگرا بودند و شهرت به کفر و لاطائلات داشتند و بعضی شهرآشوب بودند و بعضی هم عارف) دلیلی بر نحوه مسلمانی ما ایرانی های سر در گم نیست؟

الیکا...